پرنده گلکسی معرفی انواع Samsung Galaxy Note 8

پرنده: گلکسی معرفی انواع Samsung Galaxy Note 8 samsung galaxy note 7

گت بلاگز اخبار فرهنگی و هنری سلبریتی‌های نیم قرن پیش چه بودند چه شدند

داستان هجرت و جلای وطن، داستان غریبی است به خاص این که عنوان مربوط به اهل شهرت باشد. آدم هایی که امروزه با نام «سلبریتی» آشنا می شوند، زمانی خیلی دورتر تقریبا چ

سلبریتی‌های نیم قرن پیش چه بودند چه شدند

سلبریتی های نیم قرن پیش چه بودند چه شدند

عبارات مهم : ایران

داستان هجرت و جلای وطن، داستان غریبی است به خاص این که عنوان مربوط به اهل شهرت باشد. آدم هایی که امروزه با نام «سلبریتی» آشنا می شوند، زمانی خیلی دورتر تقریبا چهار دهه پیش با این نام آشنا نمی شدند.آدم هایی که یا در سینما اشخاص آشنا شده است بودند یا در موسیقی ولی هنگامی که در سال ٥٧ اوضاع دگرگون شد؛ اوضاع آنها هم به هم ریخت. بعضی مانند مرتضی عقیلی و از آن مهمتر بهروز وثوقی که در سینما اسم و رسمی داشتند، رفتند و دیگر نامی از آنها در سینمای کشور عزیزمان ایران دیده نشد.

الا این که بهروز وثوقی همین چند سال پیش در فیل «فصل کرگدن» حاضر شد که بعید است بدنه جامعه آن را دیده باشد. بعضی دیگر هم ماندند و کاری از دست ارزش برنیامد. فقط خاطره مرد از آن سال ها به یاد مانده بود. داستان فوت فردین خود نمونه ای است که نشان می داد مردم به «قهرمان »های ارزش چقدر علاقه دارند. ولی این که این صورت ها بعد از انقلاب چه کردند و چطور پیش رفتند خود حدیث مفصلی است و آنها که به هر علت اعتقاد بودند در فضای تازه کاری نمی توانند انجام دهند، هجرت کردند و بعضی بازگشتند و بعضی هم دیگر امکان بازگشت جهت ارزش به وجود نیامد. بعضی از نام ها در این مجال مطرح می شوند که البته همه آنها نیست. یا نمونه های شاخصند یا نمونه هایی که مردم زیاد می شناسند.

ماندند و کار نکردند
در میان اهالی موسیقی و سینما افراد زیادی هم هستند که ماندند و کاری هم از آنها برنیامد. یکی از معروف ترین این آد م ها محمد علی فردین هست. فردی که به وسیله دوستان و نزدیکانش گفته شده است تا آخرین روزها دوست داشت دوباره در سینما حاضر شود، ولی نقل است که یکی از وزرای ارشاد به او گفته بود: اگر نماز هم بخوانی دیگر در سینما جایی نداری… جواد یساری در موسیقی، ناصر ملک مطیعی در سینما و … افرادی هستند که ماندند ولی نتوانستند دوباره مجوز حضور در کاری را بگیرند.

جواد یساری| خواننده کوچه بازاری یا به قولی «مردم پسند» در اندک زمانی قبل از انقلاب، در اوج معروفیت بود.معروفیت او چنان است که همین امروز هنگامی که خبری راجع به اش منتشر می شود، کلی بازتاب دارد. کسی که از تشک کشتی و عرصه ورزش شروع کرد و بعد خواننده شد. سال ۱۳۵۲ آهنگی با نام «پول سیاه» خواند و استعداد خود را در این زمینه نشان داد با این حال، بعد از انقلاب دیگر فرصتی جهت حضور او در عرصه موسیقی پیدا نشد.

همین چندی پیش خبری آمده که قرار بود در یک فیلم سینمایی بخواند ولی خیلی زود، این خبر تکذیب شد. یساری بعد از انقلاب در امارات کنسرت هایی برگزار کرد و چند کنسرت هم در اروپا داشت. قبل از انقلاب او پنج آلبوم به بازار داد که آخرین آن آلبوم سپیده دم و با آهنگی به همین نام بود.

ناصر ملک مطیعی| یکی از نمادهای تمام و کمال سینمای فارسی پیش از انقلاب است که در حدود ١٠٠ فیلم ایفای نقش کرد و روی صندلی کارگردانی ٩ فیلم هم نشست. ناصر ملک مطیعی از آن بازیگرانی بود که چهار سال بعد از انقلاب در «برزخی ها» در کنار ایرج قادری، سعید راد، محمدعلی فردین و… بازی کرد تا بلکه راه حضورش در سینمای نوین کشور عزیزمان ایران هموار شود ولی بازی اش در یک نقش مثبت چندان به چشم نیامد و مثل فردین ناچار شد گوشه نشینی اختیار کند.او این آخرهای در توصیف سرنوشت گذشته خود گفته بود: «کسی از دوستان من نمانده بود.

بهروز که به خارج رفت، فردین مدتی تقلا کرد تا بتواند کار کند، ایرج قادری هم خواست کار کند و کرد، ولی من از کسی تقاضای کار نکردم و خودم را کنار کشیدم.» ملک مطیعی در سال های دوری از سینما به کار در حرفه هایی چون قنادی و مشاور املاک مشغول بود. او از ٦١ تا ٩٢ منتظر حضور دوباره در سینما ماند و آخر با «نقش نگار» علی عطشانی بازگشتی نه چندان خوش یمن داشت. فیلم به علت حضور یک متهم نفتی در مقام سرمایه گذار مدتی بلاتکلیف بود و در اکران عمومی هم چندان جدی گرفته نشد.

بهمن مفید| «من بودم، حاجی نصرت، ناصر فرصت، آره و اینا، خیلی بودیم، کریم آقامونم بود…» با همین دیالوگ آهنگین در «قیصر» بود که بازیگری به نام بهمن بافایده در سینمای کشور عزیزمان ایران صورت شد و بعدها در فیلم هایی چون «رضا موتوری» و «داش آکل» هم ایفای نقش کرد. هر چند، زیاد فیلم های او در مقام بازیگر چندان جای دفاع ندارد. بافایده که آخرین بار پیش از انقلاب در «برادرکشی» ایرج قادری بازی کرده بود، در روزهای بعد از انقلاب بدون کار ننشست و در نخستین فیلم سینمایی بعد از انقلاب به نام «فریاد مجاهد» برابر دوربین رفت.

سطح نازل فیلم و اعتراض هایی که به حضور بعضی بازیگران پیش از انقلاب شد، به پایین آمدن زودهنگام آن از پرده انجامید. او سال ٦٠ در «قدیس» بازی کرد و بعد از حدود ٢٣ سال منتظر وقت جهت بازگشتن به سینما بود. این اتفاق در «سرود تولد» علی نیرومند تن افتاد؛ فیلمی که قرار بود احیاکننده بافایده باشد و نشد. حالا این بازیگر قدیمی مثل خیلی از هم نسلان خود، حضور در فیلم ها و سریال های مبتذل رو نازل شبکه جم را به فراموشی و بیکاری ترجیح داده است.

ماندند و کار کردند
روزهای بعد از تغییرات اساسی در جامعه ایرانی که همراه با انقلاب بود، سینمای کشور عزیزمان ایران سینمای سردستی و مبتذل آشنا می شد البته در آن سال ها بعضی از تولیدات مثل سفر سنگ کیمیایی، گاو دارویش مهرجویی و … هم وجود داشت ولی عموم فیلم ها در قالب آن چیزی بود که با نام «فیلم فارسی» آشنا می شد. هنگامی که انقلاب شد با آن شناختی که از فضای تازه به وجود آمد بعضی همان اول، هجرت را بر ماندن ترجیح دادند. بعضی ماندند و مشکلاتی جهت ارزش به وجود آمد و بعد رفتند و بعضی هم حمیده خیرآبادی «نادره»| از میان آنهایی که ماندند و از قضا حضور فعالی هم در تولیدات سینمایی بعد از انقلاب داشتند، مرحومه حمیده خیرآبادی یا همان «نادره» از نوادر است.

او در فیلم های زیادی حاضر بود. یک نمونه اش «ممل آمریکایی» است که همراه بهروز وثوقی، نقش آفرینی کرد. نمونه هایی از این دست بسیار هست. او در آثاری چون طوقی (علی حاتمی)، رضا موتوری (مسعود کیمیایی)، هم بازی کرد و بعد از انقلاب هم چه در سریال های تلویزیون و چه در فیلم های سینمایی، نقش آفرین بود. نمونه هایی چون اجاره نشینها (داریوش مهرجویی)، زرد قناری (رخشان بنی اعتماد)، مادر (علی حاتمی)، ریحانه (علیرضا رئیسیان)، بانو (داریوش مهرجویی) و شیرین (عباس کیارستمی) سه بار هم کاندیدای گروه تحریریه سایت بلورین جشنواره فجر شد. ازجمله سریال های خیرآبادی می توان آپارتمان، پدرسالار و منزل سبز را نام برد که معروف ترین هایش هستند.

شهلا ریاحی| اگر فیلم «حکیم باشی» ساخته پرویز نوری به سال ١٣٥١ را دیده باشید شاید این پرسش پیش بیاید که او چطور بعد از انقلاب در کشور عزیزمان ایران ماند؟ شهلا ریاحی هم مانند حمیده خیرآبادی ازجمله هنرپیشه هایی است که بعد از انقلاب در کشور عزیزمان ایران ماند و از قضا تا همین چند سال پیش کار هم می کرد و نقش آفرینی افتخاری در نهنگ عنبر٢، آخرین کار سینمایی اوست. او در ٣٧فیلم قبل از انقلاب و ٣٣ فیلم بعد از انقلاب بازی کرده هست. در سریال های زیادی بعد از انقلاب حاضر بود. در سریال و تئاتر هم که تا دل تان بخواهد بازی کرده است.

در کنار همه اینها، می توان از عزت الله انتظامی، جمشید مشایخی، علی نصیریان، محمدعلی کشاورز، ژاله علو، فخری خروش، پروانه معصومی و یک دو جین دیگر هنرپیشه مرد و زن نام برد که در کشور عزیزمان ایران ماندند و کار هم کردند.محمد نوری| یکی از شاخص ترین بازیگران و صورت های معروف موسیقی تقریبا پاپ بعد از انقلاب بود. مردی که با آثار بسیار شاخصی از پیش از انقلاب به دهه ٦٠ پای گذاشت. خواننده ای که به خوبی توانست شکل اپراخواندن و به شکل خاص اجرا ماندگار شود. محمد نوری و محمد سریر زوجی بودند که آثار جالب توجهی در گنجه داشتند. چه آثار انتشار یافته پیش از انقلاب و چه آثاری که بعد از انقلاب تولید کرده بودند و نتوانسته بودند به مرحله نشر برسانند.

بسیاری از نوازندگان مطرح این سال ها همچون بابک ریاحی پور و… نخستین اجراهای محمد نوری را همراهی کردند. نوری شهرت غریبی با ترانه «جان مریم» دارد ولی آثار درخشانی مثل «کهکشان»، «دلاویزترین» و «اگر تو آمده بودی» او را تبدیل به یکی از معدود بازیگران و صورت های معروف موفق سال های بعد از انقلاب کرده بود. او در وقت مرگش بیش از ٨٠ سال داشت. ولی همچنان کنسرت هایش پرمخاطب بود و در نزد مردم محبوبیت بسیاری داشت. صداوسیما قطعه های ملی او مثل «ای کشور عزیزمان ایران ایران» یا «وطن» را بارها و بارها در سال های نیمه دوم دهه ١٣٨٠ پخش کرده بود و این بخش از فعالیت او هم بسیار دیده شد.

نیمه موفق ها
ایرج قادری| بازیگر نقش های لات جوانمرد و بزن بهادر سینمای قبل از انقلاب، بعد از انقلاب هم سه فیلم ساخت و بعد جهت ١٠ سال منزل نشین شد. ایرج قادری که شهرتی همپای فردین، بهروز و ناصر داشت، یک دهه بعد از «تاراج» به سینما بازگشت و گرچه اجازه نداشت روی پرده ظاهر شود ولی شهرتش باعث شد «می خواهم زنده بمانم» به یکی از جنجالی ترین فیلم های سیزدهمین جشنواره فیلم فجر تبدیل شود. «می خواهم زنده بمانم» پرفروش ترین فیلم سال و بازگشتی باشکوه بود جهت سینماگری که با یک توبه نامه راه ورود دوباره به سینما را هموار کرده بود.

کورش یغمایی| از عجایب موسیقی پاپ بعد از انقلاب هست. هیچ کدام از هنرمندانی که در کشور عزیزمان ایران ماندند، شهرت پیش از انقلاب او را نداشتند. ماندنش در کشور عزیزمان ایران و نرفتنش به لس آنجلس ریسک بزرگی بود. ریسکی که حداقل از منظر تولید و ارایه اثر برایش گران تمام شد. او بعد از انقلاب به مدت چند سالی نتوانست کار کند و بعد از این هم منشتر شدن آلبوم «سیب نقره ای» دوباره به هنرمندی کم کار تبدیل شد. حسین منزوی کارهایی مثل «ماه و پلنگ» انجام داد که به اندازه آثار قبل از انقلابش موفق نبود.

حسین گیل| بازیگری که به واسطه صورت خشن و هیکل ورزیده اش زیاد در نقش های منفی و بزن بهادر ظاهر می شد، در روزهای منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی کشور عزیزمان ایران به جمع نیروهای انقلابی پیوست. بازیگر ٧٦ساله که در سال های اخیر زیاد در برنامه های بزرگداشت همرزمان شهیدش دیده شده، پیش از انقلاب جهت آخرین بار در «سفر سنگ» مسعود کیمیایی ایفای نقش کرد و بعد از آن سال ٦٤ با فیلم جنگی «پلاک» به سینما بازگشت. نقش کدخدا سلیمان در «مسافران مهتاب» مهدی فخیم زاده از بازی های به یاد ماندنی اوست. او آخرین بار حدود دو دهه پیش در «فرار بزرگ» ایفای نقش کرد و بعد از آن از سینما و بازیگری کناره گرفت.

سلبریتی‌های نیم قرن پیش چه بودند چه شدند

روزنامه شهروند

واژه های کلیدی: ایران | سینما | انقلاب | ایرانی | سینمای | موسیقی | انقلابی | سینمایی | فیلم های سینمایی

دانلود


دانلود فایل ها

نویسنده : blogzz